Het Kasteel van Frias

Bericht 21

Frias, 10 km ten zuidoosten van Trespaderne, dat weer 75 km ten zuid- zuidwesten van Bilbao ligt, is een mooi plaatsje met een minder mooie geschiedenis, getuige het fraai getekende en gekleurde stripverhaal dat ik bij de plaatselijke VVV kocht. Het dunne boekwerkje doorbladerend werd mij duidelijk dat er door de eeuwen heen nogal gevochten was. Zwaar in ijzeren harnassen verpakte ridders, Mohammedanen met kromzwaarden, koningen met baarden, met pijlen doorboorde soldaten, brandende tentenkampen, zwaar belegerde torens en meer van dat soort dingen die de leesbaarheid van stripverhalen altijd zo bevorderen, trokken aan mijn oog voorbij.

Toen ik het stadje A.D. 2018 over de met een toren versterkte Ebro-brug naderde was het allemaal een stuk rustiger: geen kanongebulder, geen geschiet, geen zwaardgekletter of geschreeuw, dus minder interessant voor een hoofdstuk van een stripverhaal, maar beter om het op je gemak te bekijken. Vanaf de weg aan de zuidzijde had ik een mooi uitzicht over het geheel: links een scherpe rots met daarop het dominerende kasteel en naar rechts de oude, gerestaureerde huizen die zich aaneen regen tot een soort kunstmatige en kunstige rotswand.

IMG-20181010-WA0000
Met toren versterkte brug over de Ebro.
IMG-20181010-WA0001
Voorkaft van het stripverhaal.
IMG-20181010-WA0002.jpg
Zomaar een bloedige bladzijde uit het stripverhaal.
IMG-20181010-WA0003
Uitzicht over de Frias vanaf de zuidzijde.
IMG-20181010-WA0004
Het kasteel van Frias, gezien vanaf de noordzijde.

Dat kasteel nodigde als het ware uit om bezichtigd te worden en uiteraard gaf ik gehoor aan die uitnodiging. Zo’n kasteel hoorde er een beetje bij, vond ik. En ook vanaf de trans had ik een mooi uitzicht over het oude stadje.

IMG-20181014-WA0004
Uitzicht over Frias  vanaf de trans van het kasteel.
IMG-20181014-WA0006
Kijkje door de twee vensters van het kasteel.
IMG-20181014-WA0007
Kijkje vrijwel recht omhoog naar het kasteel.

Na een uitputtend bezoek aan Frias vervolgde ik mijn tocht in de richting van Miranda de Ebro, waarbij ik door de indrukwekkende canyon van de Rio Ebro kwam, langs Embalse de Sobrón, een stuwmeertje in de rivier.

IMG-20181014-WA0008
De canyon van  de Rio Ebro.
IMG-20181014-WA0009
Andere blik op de canyon.
IMG-20181014-WA0010
Rio Ebro.

 

IMG-20181014-WA0011
Embalse de Sobrón met op de achtergrond een schilderachtige rotswand.

Voorbij Miranda de Ebro ging ik op zoek naar een plekje voor mijn tent. Dat op zoek gaan was eenvoudig, maar het vinden bleek een stuk minder eenvoudig te zijn, want hier bevinden zich nogal wat afgemaaide korenvelden. Uiteindelijk kwam ik enkele kilometers voor het plaatsje Ocio op een redelijk plekje terecht. Het redelijke zat hem in het feit dat het vanaf de weg niet te zien was. Minder redelijk waren de harde stoppels van de korenhalmen die als fakir-spijkers onbarmhartig uit de hobbelige aarde omhoog staken. Dat beloofde, vooral door mijn niet opblaasbare dunne rolmatrasje, een masochistisch nachtje te worden, maar zoiets hoort er natuurlijk zo nu en dan bij.

IMG-20181014-WA0012
De chaos na afladen met de uitgerold tent (geel) als proef op de stoppels.
IMG-20181014-WA0013
De tent op het Stoppelveld met daarachter het walletje dat mijn kampement uit het zicht van de weg hield.

De volgende dag vond ik in Estella, dat op de Camino de Santiago ligt, een comfortabelere overnachtingsplek in de vorm van een refugio voor pelgrims op weg naar Santiago. Hoewel ik niet op weg was naar dit bekende bedevaartsoord, mocht ik er echter overnachten aangezien de beheerder vond dat ik toch wel een beetje pelgrim was.

Dat ‘beetje pelgrim’ bleek de volgende ochtend in mijn nadeel te werken: men wees mij, toen ik de richting vroeg om de stad uit te komen, de weg naar Santiago, aannemende dat ik, evenals 99% van de vreemdelingen die door Estella trokken, op weg was naar het graf van de heilige Jacobus. En zo bevond ik mij, na een steeds slechter wordende weg, opeens op het middeleeuwse voetpad naar Santiago, maar daarover in de volgende aflevering van dit bijna eindeloze vervolgverhaal.

IMG-20181015-WA0000
En daar stond ik op het pad in de verkeerde richting.