KUIFJE IN LAOS.

Bericht 6

Aan het einde van bericht 5 was ik juist de Mekong overgestoken naar Laos. Van daar fietste ik verder de bergen tegemoet. Ik nam route 12 naar het oosten, een nogal gehavende asfaltweg tussen mooie karstbergen door, de hoofdweg van Thailand naar Vietnam. Daar zagen we op foto 15 van dat vorige bericht al een plaatje van.

Foto 1: Nog een plaatje van route 12 door Laos. Hier een van de vele vrachtwagens die voortdurend bezig waren (en zijn) de weg kapot te rijden.
Foto 2: Die karstbergen overal in het rond hebben grillige vormen waar je allerlei figuren in kunt herkennen. Deze rots ziet er uit als een reuzenkop met een geknikte neus en een heel klein kuifje. ‘Kuifje in Laos’ dus, maar helaas heeft Hergé dat stripverhaal nooit geschreven. Je zou deze aflevering kunnen zien als een surrogaat Kuifje. Met 20 foto’s begint het al aardig op een stripverhaal te lijken, hoewel de bellen met tekst boven de hoofden van de medespelers ontbreken.
Foto 3: De kilometerpalen langs deze weg herinneren nog aan de Franse tijd.
Foto 4: Nog zo’n aardige kilometerpaal. Deze hunkert naar een likje rode verf. Op de achtergrond een karakteristieke berg in de vorm van een Centraal-Amerikaanse piramide. 
Foto 5: Een mooie kalksteenformatie: een dromedaris met zijn kop omhoog.
Foto 6: Bij Gnommalath sloeg ik af naar het noorden, waardoor ik op de veel rustigere weg naar Lak Xao kwam. Onderweg kwam ik langs een grote rots waaruit een reusachtig hoofd van Buddha gebeiteld was. Daar onder stond een tafeltje met een pot wierookstaafjes en flink wat bekertjes limonade en flesjes water. Zou dat zijn om Buddha in verleiding te brengen? Buddha behoort te mediteren zonder te eten en te drinken. En dat deed hij, want de bekertjes waren onaangeroerd.

Iets verderop haalde een Franse fietser mij in. Hoewel hij veel lichter beladen en een stuk jonger was dan ik, en dus een hogere kruissnelheid had, fietste hij met mij op naar Lak Xao, het volgende plaatsje op de route, waar we een hotel namen. In die plaats bezochten we tegen de avond een mooie tempel met een groot Buddhabeeld.

Foto 7: Samen met Thibaud, de Franse fietser onder een groot Buddhabeeld in Lak Xao.
Foto 8: De fraai versierde tempel in Lak Xao.
Foto 9: Op datzelfde tempelcomplex in Lak Xao.

Thibaud vond mijn verhalen over wereldreizen interessant genoeg om een paar dagen met me op te fietsen, ondanks het tempoverschil tussen ons. Ik waarschuwde hem dat als hij te veel naar die verhalen zou luisteren, het gevaar bestond, dat hij zijn baan aan het fietsen zou opofferen, zoals ik dat indertijd gedaan heb. Desondanks fietste hij mee en stelde mij vele vragen over mijn reizen. Als zijn carrière hierdoor naar de haaien gaat, heb ik gedaan wat ik kon om dat te voorkomen. Ik was mijn handen in onschuld.

Foto 10: Thibaud voor een winkeltje op de route naar Nong Cok.
Foto 11: Een ander aanzicht van dat winkeltje waar snoep en chips verleidelijk op ooghoogte aan een balk hingen.
Foto 12: Langs meerdere meertjes (eigenlijk één groot stuwmeer met vele eilandjes die met elkaar verbonden waren door dijken, waar de weg over liep) reden we naar Nong Cok.

Thibaud had een kleine elektronische toverdoos bij zich waarin hij een reusachtige hoeveelheid muziek had opgeslagen. Via twee luidsprekertjes, één links en één rechts om een fraai stereo-effect te verkrijgen, werd de digitaal opgeslagen muziek omgezet in luchttrillingen, zodat wij tijdens het rijden van de muziek konden genieten. Voor deze etappe had hij pianosonates van Beethoven opgezocht, wat hier in Laos een bijzonder effect gaf.

Foto 13: Thibaud en ik tijdens de rit naar Nong Cok, genietend van de mooie natuur en de Kreutzer sonate van Beethoven. (Opus 47 in A major, voor de insiders)

’s Avonds in Nong Cok vroeg hij of ik kon schaken. Ik antwoordde bevestigend.

 “Heb je zin ik een partijtje?” vroeg hij. Ook hier antwoordde ik bevestigend op en vroeg : “Heb je een schaakbord en stukken bij je?”

“Welnee. Veel te zwaar op de fiets.”

“Wil je dan blind schaken, dus alles uit je hoofd? Dat heb ik al in geen jaren meer gedaan, dus dat wordt voor mij een moeizaam getob.”

“Nee, dat hoeft allemaal niet. We schaken gewoon via internet. Je hebt toch internet op je telefoon?”

“Ja, alleen voor het verzenden van een mail of een whatsapp. En daarmee houdt mijn kennis op.”

“Geef je telefoon maar hier,” zei hij. Ik gaf hem de telefoon, waarna hij er op begon te fiedelen.

“Klaar,” zei hij na twee minuten en gaf me mijn telefoon terug. “Nu kun je via internet met de hele wereld schaken, dus ook met mij.”

En zo schaakten we die avond een paar partijtjes, waarbij de zetten via het wereldwijde web over en weer gingen, schaakklok inbegrepen met elk 15 minuten per partij. Je gelooft je eigen ogen niet!!

In Nong Cok sloeg Thibaud af naar Vietnam. Ik ging door naar Vieng Kham en kreeg meteen een paar lange, steile klimmen. Vanaf de tweede pas, Rock View Point, had ik een mooi uitzicht over grillige bergen in het rond.

Foto 14: Uitzicht over de bergen vanaf Rock View Point.

Hierna kreeg ik een lange afdaling naar Vieng Kham, bij de Mekong. Ik volgde de Mekong in zuidelijke richting naar Hinboun, waar ik weer een mooie tempel bezocht.

Foto 15: Tempel in Hinboun.

Verder naar het zuiden kwam ik weer in Tha Khek, waar ik een week daarvoor ook al was geweest. Ik had dus een leuk extra rondje van een week gemaakt. Nog verder naar het zuiden reed ik Savannakhet binnen waar een gigantische Naga pal aan de Mekong stond.

Foto 16: Een Naga die er weer niet om liegt in Savannakhet aan de Mekong. Hier alleen zijn kop en hals.
Foto 17: Deze Naga was zo groot dat ik hem lastig in zijn geheel op één foto kon krijgen. Hier zien we op de voorgrond zijn staart en ergens in de verte is nog juist zijn kop te zien. Geen huisdier om gezellig mee op de bank te zitten, zelfs niet als hij van wol of katoen zou zijn, opgevuld met oude kranten.

De volgende keer gaan we de uit de elfde eeuw daterende Khmertempel Wat Phu bij Champasak bekijken. Foto 18 is alvast een voorproefje daarvan.

Foto 18: De Wat Phu tempel iets ten zuiden van Champasak.

Tot zo ver.

Mocht u deze berichten over Thailand en Laos interessant vinden, dan is het misschien een idee om mijn boek ‘De hanen van de koning’ te lezen. Dat gaat over een van mijn vorige reizen door deze landen alsmede door Cambodja met een uitgebreid bezoek aan de tempelstad Angkor, een van de wereldwonderen.

Foto 19: Voorplaat van mijn boek ‘De hanen van de koning’.

Dat boek alsmede de boeken waarvan de voorplaten afgebeeld staan op foto 20, kunt u bestellen via stephen.verdonkschot@gmail.com Omdat het binnenkort Pinksteren is en u dan misschien tijd heeft om te lezen, heb ik de volgende speciale Pinkster- en Zomeraanbieding: Bij bestelling van twee of meer van de boeken die afgebeeld staan op deze foto (20), kunt u gratis een exemplaar bij uw bestelling voegen. Uiteraard zolang mijn voorraad strekt. En alles vrij van verzendkosten! (De prijs per boek is 21,99 euro, behalve ‘De magische vijfduizendmetergrens’ en ‘Een duizend meter hoge kerstboom’. Die kosten 22,99 euro)

Foto 20: Een keuze uit deze 15 boeken. Misschien een moeilijke keuze, maar u kunt ze natuurlijk allemaal tegelijk nemen!

Wacht niet te lang, want sommige van deze boeken zijn al antiquarisch, in die zin dat ik waarschijnlijk de enige ben die er nog een voorraadje van heeft.

Tot de volgende keer

Frank