Bericht 1
Ik begin het verslag van mijn nieuwe reis, om er een beetje in te komen, met drie puzzelfoto’s waarmee, zoals bij mij gebruikelijk, geen prijzen te winnen zijn. Zomaar om de geest wat te scherpen.
Ook (weer) een modern schilderij? Een beeld uit een sciencefictionfilm? De etalage van een handelaar in spiegels? Of…?
We beginnen met de makkelijkste, namelijk foto 3.
De grote haan (geen kip en dus is dit ook geen reclame voor kippesoep!!) beheerst het beeld en leidt de kijker af van de fiets die daar achter staat. Die fiets is van mij en, zoals misschien bekend, zitten daar altijd Schwalbe banden op. Maar Schwalbe maakt veel inteligentere reclames dan een plaatje van een fiets op de achtergrond, waarvan niet eens het merk van de banden te lezen is. Dus deze foto is ook geen reclame voor Schwalbebanden.
Als je heel goed kijkt zul je aan de rechterhandgreep van het stuur een achteruitkijkspiegel zien zitten. Maar welke fietsachteruitkijkspiegelfabrkant zou adverteren met een zoekplaatje waarop alleen speurders van het Sherlok Holmes-kaliber zijn spiegel kunnen ontwaren? Dus ook geen reclame van fietsachteruitkijkspiegels.
Geen van drieen dus.
Hier nog even een detail van foto 3 om die spiegel duidelijker te laten zien.
We kunnen nu een aantal belangwekkende conclusies trekken uit foto 3:
1) De achteruitkijkspiegel zit rechts aan het stuur, wat duidt op links verkeer. Dus geen fietstocht in Europa of het moet Engeland zijn. Maar wie gaat er nu in de winter door Engeland fietsen?
2) Toch even terug naar die grote haan. Wie mijn boeken heeft gelezen zal zich mogelijk herinneren dat een daarvan als titel ‘De hanen van de koning’ heeft en dat dat boek gaat over een fietsreis door Thailand, Laos en Cambodja. In Laos en in Cambodja rijdt men rechts, dus foto 3 zou wel eens in Thailand gemaakt kunnen zijn.
We zijn er nu met een hoop logisch denken niet achter gekomen wat foto 3 voorstelt, maar hebben wel een sterke aanwijzing dat ik momenteel ergens in Thailand zit. En dat is eigenlijk veel belangrijker dan de vraag wat die foto nu eigenlijk voorstelt.
Wat die foto dan wél voorstelt is na te lezen in mijn boek ‘De hanen van de koning’ , maar dat heeft u natuurlijk al jaren geleden gedaan, toen het boek juist uit was gekomen. Weest dus gerust: U kunt de rest van dit verslag rustig lezen zonder dat boek weer voor de dag te halen……hoewel het nog eens doorbladeren van dat boek best wel interessant zou kunnen zijn.
We gaan nu over naar foto 2.
Het zou een modern schilderij kunnen voorstellen en als een moderne schilder er zin in zou hebben, zou hij deze foto na kunnen schilderen en daarmee zou deze foto dus via een omweg een modern schilderij voorstellen. Maar dat is bij mijn weten nog niet gebeurt, dus stelt de foto niet een modern schilderij voor.
De foto zou uit een sciencefictionfilm kunnen komen en als een sciencefictionfilmkenner dit beeld zou herkennen als komend uit een film zou hij van mij direct gelijk krijgen, maar voor zover ik weet bestaat er geen film waarin dit beeld voorkomt.
En als iemand mij de etalage zou kunnen wijzen van een spiegelhandelaar die er precies zo uitziet als foto 2, zou hij van mij de hoofdprijs krijgen. Maar voorloping is foto 2 nog niet geīdentificeerd. Ik ga het dus maar verklappen: het is een hotelkamer in Thailand. Het zal nu zo langzamerhand wel duidelijk zijn dat ik door Thailand aan het fietsen ben. Na de eerste etappe vond ik een hotel van het Jul en Rom- type. Die benaming is van mij. U zult die term in geen enkel woordenboek aantreffen. Jul en Rom hielden veel van elkaar maar mochten van hun ouders niet bij elkaar komen omdat beide families aardsvijanden waren. Lees er voor de details Shakespeare maar op na. Maar voor het geval dat u de complete werken van Shakespeare even niet bij de hand heeft hier de ruwe inhoud van het drama. Rom verzint een list. Hij neemt een slaapdrankje in en doet net alsof hij dood is. Einde problemen met de ouders en zo zouden hij en Jul er ongemerkt tussenuit kunnen muizen……hoopt hij. Maar Jul die niets afwist van deze list dacht dat Rom echt dood was. Ze wilde toen niet verder leven en pleegde zelfmoord. Toen Rom ontwaakte uit zijn slaap en zag dat Jul dood was sloeg ook hij de hand aan zichzelf. Allemaal heel triest en ook wel een beetje onnozel.
Overigens ben ik er niet geheel zeker van dat het Rom was die de list van dat slaapdrankje verzon. Het kan ook wel Jul geweest zijn die zo slim was met dat slaapdrankje, maar dat verandert weinig aan de essentie van het verhaal.
Met de Jul en Rom-tenten, die je tegenwoordig hier en daar tegen komt, zijn deze problemen ondervangen. De Jullen en Rommen van deze tijd huren een kamer in zo’n hotel. De auto komt achter een gordijn naast de kamer te staan zodat de nummerplaat niet te zien is voor passanten. Geen haan die er naar kraait dat Jul en Rom bij elkaar zijn dus ook geen problemen met de ouders.
Het zijn vaak nette kamers, die voor mij alleen het nadeel hebben dat ik voor twee personen moet betalen, maar dat moet ik in de meeste andere hotels ook.
Hier in deze kamer hadden ze op alle wanden spiegels aangebracht, terwijl het bed de vorm van een boot had. Wat ze toch allemaal verzinnen om het de Rommen en Jullen naar de zin te maken!
En nu naar foto 1. De lezer zal ondertussen vermoeden dat ook hier geen van de drie antwoorden juist is. En dat vermoeden is juist. Foto 1 stelt net zo min een modern schilderij voor als een mislukte appeltaard. En wat die close-up van een krater op Saturnus betreft: het zou kunnen dat er op die verre planeet een krater staat die lijkt op foto 1, maar dat zou op toeval berusten.
Als we de foto 180 graden draaien en drastisch verkleinen en daarbij de aanvankelijk er afgesneden stukken er weer aan plakken krijgen we foto 5.
En toen kwam ik zijn plezier vergallen, want ik pakte hem beet en zette hem weer een eind terug in het struikgewas.
“Toe joh. Kruip maar weer terug naar het kanaal,” zei ik tegen hem, want je schild is niet berekend op een vrachtwagenband en die rollen hier nogal eens langs.” Of deze schildpad Nederlands verstond waagde ik te betwijfelen. Hij zal wel flink de pest in hebben gehad en zal zich nooit realiseren dat ik hem het leven heb gered.
En daarmee zijn we zo’n beetje aan het einde gekomen van dit eerste bericht van deze nieuwe reis. De plaatjeskijkers zullen zich misschien wat stiefmoederlijk bedeeld voelen, maar ik beloof dat ik hen in mijn volgende bericht ruimschoots zal compenseren met een overdosis kleurrijke platen.
Ziehier alvast een kleine voorproef daarvan:
Tot besluit wil ik er de lezer nogmaals op attenderen dat de meeste van mijn boeken, dus ook ‘De hanen van de koning’, waarover ik het in de tekst had, on line te bestellen zijn via:
stephen.verdonkschot@gmail.com
Zie op deze website Mijn boeken Bij bestelling van twee of meer boeken kunt u één boek gratis bij de bestelling voegen. Dus drie boeken voor de prijs van twee.
Tot de volgende keer.
Frank