Zomer 2026

Bericht 1.

Op 13 juni was het weer tijd om er met de fiets opuit te trekken.  Eigenlijk was het dat al op 1 juni, maar na een periode van mooi weer, sloeg het plotseling om en werd het slecht. Ik had natuurlijk desondanks heel stoer, weer en wind trotserend, kunnen vertrekken, want mijn fiets stond bepakt, de gaskraan was dichtgedraaid en de koelkast stond uit, maar toen ik de huisdeur achter me dicht trok, dacht ik: “Wat doe ik mezelf aan? Straks sta ik te blauwbekken onder een afdak als het gaat regenen en denk ik: “Waarom sta ik hier terwijl ik een huis heb met alle comfort? Ik wacht gewoon op beter weer en kan ondertussen aan mijn nieuwe boek werken zonder elke vijf minuten geergerd het grijze wolkendek boven mijn hoofd af te speuren naar een vierkante meter blauw!”

En dus laadde ik de fiets weer af, bracht mijn spulletjes naar binnen en zette mijn fiets terug in de schuur.

Elke dag zag ik op het weerbericht dat het over enkele dagen mooi zou worden, maar het mooie weer bleef ‘over enkele dagen’ komen. Uiteindelijk, op 13 juni, besloot ik toch maar van start te gaan, want het weer zou ’s middags opklaren. Dat deed het echter niet. Ik fietste naar een goede vriend die juist een nieuw huis had gekocht, een kilometer of 5 buiten Ede. Tijdens de tweede etappe, naar Macharen juist in Brabant, waar een andere vriend woont, klaarde het nog steeds niet op, maar na aankomst kwam er zowaar eindelijk een zonnetje van achter de wolken vandaan.

Op de derde etappe naar Breda klaarde het weer pas (of al?!?) om 14.30 op, zodat de Koninklijke Militaire Academie, waar mijn vader lang geleden hoofd opleidingen was, en waar ik als ventje van 15 met mijn broer nogal eens ging sporten, mooi in het zonlicht kwam. Ik deed daar aan hardlopen, hoog springen, hoewel ik niet erg hoog kwam, en ver springen, waar ik al evenmin erg ver mee kwam. Dat hardlopen ging overigens ook niet erg hard). Maar desondanks heb ik daar mooie herinneringen aan.

Foto 1: De ingang van de KMA, waar mijn vader begin jaren zestig gewoon in kon rijden zonder dat dat rood-witte paaltje de weg blokkeerde. Verderop werd dan ook meteen het hek voor hem open gemaakt door de man op wacht. Nu zag alles er zwaar vergrendeld uit.
Foto 2: Nog een ander aanzicht van de KMA.

Wat niet vergrendeld was, althans voor mij, was het huis van een derde vriend, ergens in het westen van Breda. En weer had ik een goede overnachtingsplek. 

Op de vierde etappe fietste ik door het Mastbos naar Meersel Dreef, de grens met België. Daar smokkelde ik in 1960 grote stukken chocolade over deze grensovergang die toen gesloten was. Je moest daar omrijden over Strijbeek waar een officiele grensovergang was en waar je je paspoort bij je moest hebben.

Foto 3: Grensovergang bij Meersel Dreef waar vroeger een groot bord stond dat je hier de grens niet over mocht. Daarachter bevonden zich diverse winkeltjes waar de chokolade een stuk goedkoper was dan in Nederland. 
 Foto 4: Een paar honderd meter België in staat een groot klooster.
Foto 5: En aan de overkant van de weg bevindt zich een aardige Lourdes grot, waar ik toen minder oog voor had dan voor de grote plakken chocolade. Een mens verandert in sommige opzichten een beetje in 66 jaar.
Foto 6: Ik kon daar kaarsen kopen om aan te steken in de grot, net zoals in Lourdes. Daar was het druk, toen ik het bezocht. Hier was geen mens te zien.
Foto 7: Alleen een kat.
Foto 8: Mooie kaarsen om aan te steken en in de grot te plaatsen….en om te betalen!
Foto 9: En een heel mooie kaars met Franciscus van Assisi. Daar ben ik in de jaren tachtig heen gefietst. (Niet naar Franciscus, maar wel naar Assisi). Nu dus eindelijk ook naar de grot van Meersel Dreef. 
Foto 10: Ulicoten tussen Meersel Dreef en Baarle Nassau. Ik herinner me dat hier alleen maar grote hobbelkeien lagen, (‘kinderkoppen’, zoals we die toen noemden. Maar dat mag vandaag de dag natuurlijk niet meer. Maar hoe dan wel?). Nu fiets je er comfortabel, maar weer is er een stuk romantiek verdwenen. 

Via een vierde vriend in Dessel en een vijfde in Longueville bij Wavre, fietste ik naar Dinant, waar ik geen zesde vriend had. Voorlopig moest ik het een tijdje zonder vrienden stellen, hoewel de kans groot was dat ik er onderweg wel weer nieuwe op zou doen. Op de fiets heb je sneller contact met mensen dan in een auto.

Foto 11: Dinant aan de Maas. Dit is een knutselfoto. De batterij van mijn telefoon was leeg en daarom nam ik een foto met mijn digitale camera. Natuurlijk kwam ik er niet uit om de foto van de camera naar mijn telefoon te sturen en dus nam ik met mijn telefoon een foto van het schermpje van mijn camera. Niet mooi maar wel vindingrijk, vind ik van mezelf. Wie niet sterk is in de digitalistiek (nieuw woord voor de volgende editie van De Dikke van Dalen) moet slim zijn!

Voorbij Dinant reed ik bij Givet, ook gelegen aan de Maas, Frankrijk in.

Foto 12: Givet aan de Maas. 

Bij Chooz, een paar kilometer verder, voerde het fietspad mij langs een atoomcentrale.

Foto 13: De atoomcentrale van Chooz. Aan de recht opstijgende stoom is goed te zien dat het die dag geheel windstil was. Dat was ook al aan het rimpelloze water van de Maas op de twee voorgaande foto’s te zien.
Foto 14: De dag daarna, 21 juni oftewel midzomer, was het ook vrijwel windstil wat de mogelijkheid bood dit soort aardige spiegelfoto’s te maken. Dan moet er natuurlijk wel iets aardigs zijn dat weerspiegeld kan worden in het rimpelloze water. In dit geval dus deze brug.
Foto 15: Bij een sluis in het kanaal parallel aan de Maas zag ik dit bijzondere kunstwerk. De twee ballen en de gouden beker suggereren dat het wat met voetbal te maken heeft. Voor vele Fransen is het meest geweldige wat er deze zomer kan gebeuren, dat de Franse equipe wereldkampioen wordt. Toch zie ik hier in Frankrijk minder voetbaltamtam dan ik voor mijn vertrek in Nederland zag.

Iets ten noorden van Mourmelon fietste ik langs een Russisch Orthodox klooster. Plotseling herkende ik het, want ik was daar een aantal jaar eerder ook geweest. Toen mocht ik er van de vriendelijke pater mijn tent voor de nacht opzetten. Deze keer kwam ik er aan het eind van de ochtend langs, dus veel te vroeg om al te stoppen. Ik ging er toch even kijken en om de pater te begroeten. De man, hoewel niet zo jong meer, zat er nog steeds. Hij herinnerde zich mij ook. Hij nan mij mee naar zijn keuken en schonk mij meteen een glas koude limonade in.

Foto 16: Pater Philarete voor zijn in Roemeense en Russische stijl opgetrokken, houten klooster.
Foto 17: Nog een plaatje van het klooster.
Foto 18: Binnen in het klooster: Joris en de draak.
Foto 19: Nog een fotootje van het interieur. Op een bord stond dat je er alleen met fatsoenlijke kleding in mocht, maar ik was in korte broek. Toen ik de pater vragend aankeek zei hij: “Vooruit. Voor iemand die hier helemaal uit Nederland naar toe komt fietsen maak ik een uitzondering.” Daar komt nog bij dat je mijn heel nette, korte Vaudé-broek moeilijk onfatsoenlijk kunt noemen.
Foto 20: Kijk maar! (Deze foto valt buiten het verhaal. Genomen op het planetenpad buiten Hooghalen, voor mijn vertrek op 13 juni. Ik heb hem slechts bijgevoegd om mijn vorige stelling te ondersteunen. De fiets op deze foto is niet mijn reisfiets, maar mijn racefiets die ik gebruik voor snelle, korte tochtjes in de omgeving van waar ik woon: Mars in dit geval)
Foto 21: Terug naar het heden (dat ook alweer dagen achter de rug is: Père Philaret op zijn elektrische step. Die gebruikte hij om zich over het uitgebreide terrein van het klooster voort te bewegen. 

Ik besluit deze eerste aflevering van mijn zomerreis 2026 met nog eens te wijzen op de volgende aanbieding: Bij bestelling van twee of meer van de op foto 22 afgebeelde boeken, kunt u één boek gratis bijvoegen, alles vrij van verzendkosten in Nederland en zolang mijn voorraad strekt.

De boeken kosten 21,99, behalve ‘De magische vijfduizendmetergrens’ en ‘Een duizend meter hoge kerstboom’. Die kosten 22,99. 

Bestellingen naar Stephen Verdonkschot: stephen.verdonkschot@gmail.com

Mijn nieuwe boek, waaraan ik schrijf als ik tijd heb, vordert langzaam, aangezien ik het momenteel druk heb met reizen. Maar het vordert .

Tot de volgende aflevering. 

Frank 


Ontdek meer van Frank van Rijn

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van Frank van Rijn

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder