KHMERTEMPELS, DINOSAURUSSEN EN KERSTMANNEN.

In bericht 1 had ik onbehaaglijk veel tekst tegen een miezerig aantal van 10 foto’s, maar ik beloofde dat ik in bericht 2 (dit bericht dus) wat meer aan plaatjes zou doen dan aan tekst.

Ik begin echter met een filmpje van de Sarika waterval waar ik in bericht 1 al een foto van plaatste.

Foto (filmpje ) 1: De Sarika waterval in Wang Takrai nationaal park.
Foto 2: Voor mijn bungalow bij het nationale park Wang Takrai. Nooit geweten dat ik zo’n reus ben.

Van Wang Takrai fietste ik naar een volgend nationaal park: Taplan waarbij ik onderweg door een stukje namaak-Italië kwam.

Foto 3: Een beetje Italië voordat ik aan de grote klim naar het Taplan nationaal park begon.
Foto 4: Ook hier een stukje Thais Italië 
Foto 5: Hier werd het serieus: 600 meter omhoog met een helling van 7%. Volgens mijn metingen zaten er stukken van 8% bij. Misschien interessant voor de ondernemende lezer om dat eens na te meten.
Foto 6: Er bloeiden veel bloemen in Taplan nationaal park. 
Foto 7: Ook werden er aardbeien verbouwd, dus als u in December trek hebt in verse aardbeien, ga dan naar Taplan.
Foto 8: Mijn ‘residentie’ in het nationale park, een soort paleis, waar ik me graaf of hertog kon voelen.
Foto 9: Om helemaal eerlijk te zijn bevond mijn kamer zich een eind rechts achter het hoofdgebouw. Kamer nr 9 van links. En zo vervluchtigde mijn droom weer snel om plaats te maken voor de harde realiteit.
Foto 10: Hoewel….die harde realiteit zag er toch best aardig uit. Een mens moet een beetje kunnen relativeren.

Van Taplan daalde ik af naar Khorat waar ik in hotel Romyen de beroemde Thailandkenner Bert Sitters ontmoette. Dat was geen toeval, want we wisten van elkaar dat we deze winter hier ergens in Thailand zouden rondzwerven, dus een ontmoeting was vrij eenvoudig te plannen.

Foto 11: Bert Sitters, in hotel Romyen in Khorat, hield verheugd een pakje omhoog dat de kerstman voor hem onder de kerstboom had gelegd. Snel begon hij de verpakking te verwijderen en haalde er een….

Maar nee. Privacy, u weet wel. Als de nieuwsgierigheid u te veel parten speelt, vraag hem zelf via zijn website www.thailandisaan.nl   wat er in dat pakje zat. 

Een andere ontmoeting in Khorat was wel toevallig: die met Huub Smid uit Appelscha. Dan reis je naar de andere kant van de aardbol en ontmoet je een collega fietser die 15 km bij je vandaan woont!

Foto 12: Ontmoeting met Huub Smid uit Appelscha. Met die zonnebril kon het natuurlijk iedereen zijn.
Foto 13: Maar hier een plaat waarop Huub zijn zonnebril afgezet had. We zaten daar bij de ingang van het historische park van Phimai dat we na het nemen van deze al even historische foto bezochten.
Foto 14: De ongeveer 1000 jaar oude Khmer tempels van Phimai.
Foto 15: Een Khmer tempel in Phimai van dichtbij gezien.
Foto 16: Huub en ik voor een van de tempels in Phimai.
Foto (filmpje) 17 om een indruk te krijgen van het historische park van Phimai.
Foto 18: Huub, juist buiten het historische park, zoals weinigen hem ooit gezien zullen hebben. Een unieke foto, zogezegd.

Ten noorden van Khorat kwam ik in een gebied waar tussen 165 miljoen jaar geleden en 65 miljoen jaar geleden nogal wat dinosaurussen hebben rondgelopen. Er zijn daar heel wat botten en fossielen van die beesten gevonden.

Foto 19: Zo hier en daar kwam ik langs zo’n reuzenhagedis, weliswaar een namaakexemplaar, maar in die tijd met originelen, zou je hier niet erg rustig in je tent liggen.
Foto 20: Nog zo één. Als die over je tent heen sjokt is je hele reis naar de maan.
Foto 21: Het waren echte kanjers die niet met zich lieten spotten en die over een periode van 100 miljoen jaar dit gebied en andere gebieden op aarde domineerden. 

Dat is een hele tijd als je je realiseert dat de homo sapiens (de slimme, denkende mens, wij dus (even aannemende dat wij werkelijk zo slim zijn) hier nog maar nauwelijks driehonderdduizend jaar rondloopt. Wij sapienzen moeten nog maar zien dat we het op deze planeet zo lang gaan uithouden als die dinos deden.

Maar plotseling, zo’n 65 miljoen jaar geleden, stierven deze uiterst taaie beesten binnen erg korte tijd uit. Waarom dat gebeurde is nog steeds een mysterie. Een verklaring die ik wel eens gehoord heb is dat er een grote komeet met een enorme stofstaart dicht langs de aarde kwam en dat de aarde een geweldige hoeveelheid stof inving die in de admosfeer bleef hangen en de zon volledig verduisterde. Het zou ongeveer 30 jaar geduurd hebben voordat al dat stof neergedwarreld was. Dus gedurende die tijd scheen de zon niet waardoor planten en bomen stierven met als gevolg dat de grote dieren niet voldoende voedsel vonden om te overleven. En mocht u dit een Donald Duck theorie vinden, dan staat de wetenschap open voor een betere theorie en kan die eventueel in mijn blog gepubliceerd worden. 

Foto 22: Zoals we bij foto 11 met Bert Sitters en zijn spannende pakje gezien hebben was het de kerstperiode. Hier nog een kiekje van de kerstman.

En tot besluit van deze aflevering van mijn bijna eeuwigdurende reisverhaal twee mysterieuze nieuwjaarswensen.

Foto 23: Gelukkig 2569.

en

Foto 24: Gelukkig 2206.

Dat zijn twee merkwaardige nieuwjaarswensen. Misschien leuk om daar eens mee te gaan puzzelen waar die jaartallen vandaan komen. 

In het volgende bericht kom ik nog even terug op dinosaurussen, o.a. met een filmpje van zo’n intrigerend beest dus blijf deze website volgen, ook al duurt het soms ontmoedigend lang voordat er weer een aflevering komt. Maar pas op! Soms kan zo’n volgend bericht ook razendsnel komen! Dus toch maar elke ochtend, nog voor het ontbij, eerst naar de computer of de telefoon gesneld om te zien of de volgende Van Rijn ‘uit’ is!!

In dat volgende bericht kom ik ook met de verklaring van die twee merkwaardige futuristische nieuwjaar-wensen.

En verder blijft mijn speciale aanbieding (zie de twee voorgaande berichten) van kracht: bij bestelling van twee van mijn boeken via stephen.verdonkschot@gmail.com    kunt u een derde exemplaar gratis uit kiezen.