Loading images...

Zuiver Toeval

Het was toeval. In de tijd dat Frank van Rijn nog naar Zuid-Spanje fietste en niet naar Pakistan, kreeg hij een antiquarisch boek cadeau van een bibliofiele achteroom. Het ging over de Twentenaren Gerard Monnink en Toon Damhuis die in 1936 een fietstocht maakten van Oldenzaal via Palestina naar Egypte. Hun avonturen intrigeerden Van Rijn.
Het sterkte de jonge ingenieur in het idee nooit leraar natuurkunde te worden. Hij ging fietsen. En om te kunnen eten, schreef hij boeken. Op een van zijn tochten ontmoette hij in Hongarije een fietstoerist die, alweer toevallig, het adres bij zich had van Monnink, de pionier van de Palestina-tocht van 1936. Van Rijn was onderweg naar Caïro en schreef Monnink vanuit Egypte.
Bij terugkeer kreeg hij een hartelijk telefoontje. Of hij eens langskwam. Ze zijn nu ruim tien jaar bevriend, de 93-jarige Monnink en de 52-jarige Van Rijn. Van Rijn is ook bevriend geraakt met Herman Masthoff, een van de directeuren van uitgeverij Elmar en toevallig ook ingenieur. Elmar geeft Van Rijns boeken uit en Van Rijn bracht Masthoff een hartewens over van Monnink. Die zou zo graag zijn boek herdrukt zien. Het toeval zit nooit stil. Vorige week publiceerde de Volkskrant een stuk over Monninks bekendste boek, Met Fiets en Tent naar de Oriënt. Elmar presenteerde dezelfde dag de nieuwe versie. Die is een stuk dikker. En leuker.
Monnink is een buitengewoon verteller. Hij kan zijn lezers meesleuren zonder dat ze ook maar een moment twijfelen aan zijn woorden. Dat talent heeft hij van zijn overleden vader, de melkboer en meesterverteller Graads Monnink. Monnink jr heeft in zijn nieuwe boek twaalf verhalen van zijn vader naverteld, zoals De waarschuwing van de spiegel, een mysterieus verhaal van een boerenknecht die terugkeert naar de plek waar hem de dood is voorspeld.
Monnink jr – zijn vrienden noemden hem Knots, zijn moeder Knotske – pakt zelf stevig uit. Letterlijk. Hij beschrijft bijvoorbeeld een klassiek kroeggevecht in een café vol spiegels, in het Alexandrië van 1938. Drie Britse piloten zien Monnink aan voor een Duitser. Knots doet zijn best, de Britten ook. Even, heel even mengt de kleine uitbater zich in de strijd. Hij wil een fles whisky redden. Volgens de ijzeren regels van de sport geldt zelfs de kleinste beweging als deelname, subsidiair poging tot deelname. Dus wordt het ventje in een fractie van een seconde geveld met diezelfde fles. Monnink: ‘Iets wat ik niet licht zal vergeten was het ontwaken van de kleine barkeeper. Eerst zag ik een paar nagels en vingers die zich om de rand van de toog klemden, daarna een blauwrode bult, vervolgens het eigenlijke hoofd van de kleine man die zich de deplorabele toestand van zijn interieur realiseerde. . .’ Evengoed wordt de zitting besloten met een dappere poging elkaars volkslied te zingen.

Theo Nijenhuis de Volkskrant, Traject, 24 juni 2000
G. Monnink: Wereldreiziger in de jaren dertig, (Elmar; fl 32,50)

Achtergond informatie Gerard Monnink
Geboren: 24-4-1907 Losser
Overleden: 23-5-2001 Oldenzaal
Vader: Gerhardus Johannes “Graats” Monnink (1874-1946)
Moeder: Susanna Weustink (1874-1947)
Echtgenote: Sefania Kumer (overl. 1964)
Tweede echtgenote: G.J.W. (Truusje) Vermeulen (huw. 1971)
Publicaties:
- Met fiets en tent naar de Oriënt. 1952, (herdruk 1981).
- Reisavontuur rond Sefania. 1953.
- Gastvriend van vrije volken. 1954.
- Wereldreiziger in de jaren dertig. 2000.

Zie ook:
- Zuiver toeval
(Juni 2000; over G. Monnink: Wereldreiziger in de jaren dertig)
- Album

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!